Into the Mists

Stomme dwerg
Spluk snapt het niet allemaal

Spluk zat zich te vervelen in zijn kamertje toen ineens zijn favoriete heldin naar binnen kwam stormen, op de voet gevolgd door zijn beste vriend.

Jax riep “Spluk we moeten gaan”, meer aanmoediging had hij niet nodig, hij zat zich immers te vervelen. Hij wurmde zich langs Khreij en pakte zijn mantel van zijn bed. Eenmaal buiten gekomen zach hij een vliegmachine!! Wooooiiii Spluk had nog nooit gevlogen!

Terwijl hij zich luidkeels vergaapte aan de mooie rit hoorde hij zijn beste vrienden met elkaar praten over hoe ze op het nippertje ontsnapte waren van een bende op vliegende stenen en daarvoor hadden ze een zoektocht gedaan, dat klonk wel leuk. Spluk was goed in zoeken. De man die ze gevonden hadden zat nu ook gezellig in het airship. Maar hij keek een beetje bang. Hij leek Spluk niet erg vriendelijk, stomme dikke dwerg!

Eenmaal aangekomen bij de univ.. uvi… school (weer naar die saaie plek?!) voelde zelfs Spluk dat iedereen gespannen was. Ze liepen het kamertje van de professor binnen. Gekke oude man lag gewoon te slapen. Maar gelukkig werd hij snel wakker gemaakt.

Tijdens het gesprek tussen de professor en zijn vrienden dwaalde Spluk een beetje af. De buidel van de dwerg trok zijn oog.. Hmm wat zou daar in zitten? Terwijl Spluk bleef denken aan wat er in de buidel zou zitten gebeurde er ineens iets vreemds. De dwerg leek wel door een demoon bezeten?! Of misschien was hij dat echt wel. De demoon schreeuwde naar de professor dat hij geen kans van slagen had. Ook wilde de demoon niet vertellen met wat voor snode plannen bij bezig was. Spluk vondt de dwerg nu nog minder aardig. Demoonaanbidder!!!

Ineens draaide de dwerg/demoon zijn eigen nek om. En viel dood neer. Iedereen was stil, totdat de professor sprak en vertelde dat ze ergens naar toe moesten. Een of andere toren. En wat deed iedereen daar moeilijk over? Was het een soort van wens toren? Khreij wilde heel erg graag in zijn eentje er heen om een wens te doen. En ook Jax wilde graag een wens doen.

Misschien mocht Spluk ook wel een wens doen bij de toren! Ooh dat zou Spluk wel heel erg geweldig vinden! Maar dan moesten ze wel Spluk meenemen, dat zouden ze wel doen toch?

Hmmm, Spluk keek nog een keer naar de buidel van de nu dode dwerg. Misschien moest hij die maar meenemen en aan Jax geven!! Jaa dan zou hij vast mee mogen! Snel gritste hij de buidel mee en verstopte deze onder zijn veel te grote cloak, hij wilde niet dat de professor het zou merken en het zou een verassing moeten blijven.

Maar al in de gang hield Spluk het niet meer uit, hij schreeuwde het uit en gaf de buidel aan Jax die er prompt een mooi magic item uit haalde! Dat kon zelfs zijn grote boze vriend Khreij wel waarderen!

View
Khreij's dagje shoppen

“Met het doel voor ogen om Speciale Linnen armbanden te kopen, een die je wel eens hebt gezien bij andere Clerics, neem je het besluit de dag na de dwerg-nek-draai-affaire eens op zoek te gaan. Je begint bij wat je kent: Ye Old Armor Shop. Na drie keer te hebben geschreeuwd tegen de eigenaar wordt het duidelijk dat hij niet heeft wat je zoekt, maar dat je he wel kan vinden in de hogere gebieden van The Central Plateau.
Na een skycoach te hebben genomen en wat rond te vragen ga je op zoek naar een Jorasco Healing Shop. Na gefrustreerd rondje te hebben gelopen en meerdere mensen nogmaals de weg te hebben gevraagd kom je er achter dat de voordeur net in een zijstraatje zat. zacht vloekend loop je naar binnen.
Twee halflings beheren deze winkel. je ziet wat standaard bekende magic items en in een vitrine kast die tevens als Balie dient zie je o.a. De Bracers liggen die je zoekt. “Bracers of Respite; 550 goud”

Ik probeer lang en breed te onderhandelen om ze voor 450 mee te mogen nemen, ze staan immers maar te verstoffen hier. Na alles geprobeerd te hebben van intimidatie tot diplomacy to smeken keer ik uiteindelijk mijn buidel om en leg 550 goud op de balie. Om dan toch eindelijk de deal te sluiten, het is immers al erg laat en ik moet terug. (Aangenomen dat de vraag prijs ok is..) Ik pak de bracers uit de vitrine terwijl de gierige half-lings het geld tellen. Blij, maar ook een tikje chagrijnig dat ik niet kan afdingen doe ik de bracers om en voel ik de lichte magie contact maken met mijn huid. Ja dit zal zeker van pas komen!

Nadat ik naar de Halflings schreeuw dat ze een bordje moeten ophangen in de hoofdstraat zodat niet iedereen zich een ongeluk hoef te zoeken verlaat ik de winkel.

Op de weg naar de taverne kom ik toevallig langs een wat minder chique alchemie winkel, waar ik een verdachte hoeveelheid ‘vreemd’ goud zie liggen in de etalage. Zo vreemd, er klopt iets niet, waarom zou er zoveel goud liggen. De houder van de winkel komt net naar buiten en lacht me uit. Ah dus je bent gevallen voor mijn truukje? Hij laat me het alchemie kunstwerkje zien waarmee hij het nep-goud gemaakt heeft. Ondertussen zie ik langzaam dat het originele nepgoud weer langzaam steeds meer op koper gaat lijken… Hmmm dit zou nog wel eens van pas komen. Het werkt waarschijnlijk niet op de gierige halflings, die letten te goed op. Maar toch… Snel betaal ik de winkelhouder de benodigde goudstukken en schrijf ik het alchemie recept over in mijn boek. Hmm dat koste best wat tijd.

Voldaan maar bijna blut loop ik verder naar de taverne. Om daar nog even rustig een laat avondmaal te nuttigen met een goed bokaal wijn. Wat een dag. Tevreden ga ik naar bed.

View
I, Warforged (part 1)

Na een flashback van Krathar van vlak na de oorlog, worden de helden wakker, vastgebonden aan een paal. met wat hulp van Splug weten ze te ontsnappen en vluchten ze het bos uit richting Olath. Daar ontdekken ze dat ze een dag te laat zijn en de stad al in vuur en vlam staat; onder beleg door een leger constructs, aangevoerd door warforged. Onverschrokken stormen ze de stad in en helpen met het in veiligheid brengen van wat dorpelingen. De sessie eindigt wanneer de helden het plan van Sigor d’Deneith, een oude bekende van Krathar, steunen om de leider van de constructs uit te schakelen.

View
I, Warforged (part 2)

De Party sluipt door het dorp heen naar de westzijde van de Keep. Sigor d’Deneith valt de noordzijde van Keep Deneith aan, o.a. Met een explosief dat dient als et signaal voor de groep om aan te vallen. Ze verslaan de wachters bij een kleine westingang, maar verliezen een groot deel van hun support unit.
Eenmaal binnen confronteren ze Pierce, commandant van de Warforged, die met iets of iemand in een spiegel stond te praten. De spiegel is meteen vernietigt, door de overgebleven Thrane soldaat. Vervolgens wordt er gevochten met Pierce en zijn Construct bodyguards. De overwinning is uiteindelijk voor de party.
Door hun acties wordt de vijand zo’n harde klap toegediend dat ze door de Deneith Blademarks en Thrane versterkingen, zonder al te veel moeite kunnen worden opgeruimd.

View
Eberron Song

2 weken gaan voorbij sinds de Slag van Staal en Vlees. Iedereen doet zijn eigen ding, om de stad te helpen of geld te verdienen in die tijd. De sfeer is depressie in Olath, het doet mensen teveel denken aan de laatste oorlog.
Jax komt er achter dat de staf die ze van Karavakas’ zijn lijk had genomen de Speaker of Dreams staf is. Ook ontdekt ze dat de magic shop eigenaar niemand minder is dan Crallum, de dikke, mysterieuze tiefling.
Sigor d’Deneith roept de groep naar de Keep voor hun beloning de verdediging van de stad en het verzoek om te onderzoek waarom er enkele kinderen verdwijnen.
Dit blijkt uiteindelijk Micheal, Son of Jack zijn schuld te zijn, een vampire bard met redelijke faam in Khorvaire. Nadat zijn carriére door de Wanderers is beëindigd, redden ze de kinderen en krijgen ze een passende beloning in de vorm van Micheal’s Landhuis en wat geld om het op te knappen.

View
Obsessive Compulsive in a Shoe-Lace Factory

De groep gaat de dag na hun overwinning over de Vampire, Micheal, richting Keep Deneith voor een afspraak met Sigor d’Deneith, Parle Cranewing en een vreemde zwartgeklede kerel, genaamd Pross. Tijdens dit bezoek wordt er getracht alle gebeurtenissen die tot nu toe zijn waargenomen een plek te geven en er achter te komen wat de Dreaming Dark precies van plan is, met wat hulp van een machtig Artifact genaamd The Necklace of Limitless Knowledge (bijnaam Frank).
Uiteindelijk weten ze te ontcijferen dat Karalel’s Ritueel faalde omdat hij een krachtig genoemd magic item miste. Hij en Rogar waren beide in dienst van de Dreaming Dark, al dan niet wetend. Karavakos was duidelijk op zoek naar machtige informatie via Vrouwe Seheral. De aanval op Olath was om de hand te kunnen leggen op De Necklace of Limitless Knowledge en zo een nieuwe Mourning te creëeren net zoals Karalel probeerde, maar faalde. De Dreaming Dark zit dus mogelijk achter de Mourning wat zorgde voor een hevige reactie bij Sigor.
Er wordt besloten op zoek te gaan naar alle andere magische voorwerpen die mogelijk gebruikt kunnen worden om een Mourning te creëeren. “Frank” noemt naast zichzelf 5 voorwerpen, maar legt niet uit waarom net deze.

De voorwerpen zijn:
Armor of Fiery Destruction (locatie onbekend)
Scyth of Culling (locatie onbekend)
Cloak of the Damned (Lhazaar Principilities)
Sword of the Warlord (Darguun)
Gift of Tears (Mror Holds)

View
Bearded Seas

Sul 15 Vult

Ik had het grootste gedeelte van de nacht niet geslapen. Lelia bleek nog te leven; ze woont nu bij ons in. Ook Daim bleek (nog) niet dood. Helaas had dat gespuis van een Sorrin niets nuttigers te melden dan dat hij wellicht in Droaam zou kunnen zijn. Helaas moesten we compleet de andere kant uit, naar de Lhazaar Principalities.

We gingen kijken bij de Thunderchaser of we al op weg konden gaan. Het schip leek verlaten, maar er was wel wat bedrijvigheid te horen. Thorvald ging de machinekamer in, omdat hij daar het makkelijkst past. We zagen dat de siegestaf geïnstalleerde was. Het zag er indrukwekkend uit. Hiermee zouden we zeker minder moeite hebben met het afslaan van vijanden tijdens onze reizen. Bij Thorvald’s terugkomst vertelde hij dat volgens Victor Kobelbonk, de machinist, de elemental van het schip overstuur was. Morgen zou het wel opgelost zijn.

Vervolgens waren we bij burgmeester Clarice Jor op bezoek. We hadden voor ons avontuur rondom Arcanix beloofd aan de vluchtelingen uit Cyre om te proberen wat aan hun armoedige levensomstandigheden te doen. Clarice wou eerst de vluchtelingen niet in de leegstaande huizen plaatsen vanwege strubbelingen tussen de vluchtelingen en de mensen uit Olath. Op mijn opmerking dat het laten creperen van de vluchtelingen in de kou voor ergere wrijving zou zorgen, liet ze weten dat ze haar best zou gaan doen

Mol 16 Vult

Met onze reisbepakking bij ons gingen we weer naar de Thunderchaser. Servano begroette ons en meldde dat Sigor niet meeging. Hij wou er niet over uitweiden. Ook vertelde hij ons dat we niet door Karrnath of Aundair konden gaan. We kozen er voor om via het water te gaan; via Scions Sound allereerst richting Skairn om aldaar informatie in te winnen

Zol 17 Vult

Er was niks gebeurd vandaag. We zijn op de open zee ten noorden van Karrnath. Khreij leek een beetje misselijk. Waarschijnlijk was het niks dat hij zelf niet op kan lossen.

Wir 18 Vult

Die lamzak van een Jace d’Lyrander had ons vandaag recht in een storm laten varen. Plotseling waren er hoge golven, regenvlagen, donder en bliksem. Er leek eerst geen einde aan te komen. We moesten de bemanning van het schip helpen. Behalve Khreij; hij ging bij de eerst golf hoger dan een meter al over zijn nek. Aan hem hadden we helemaal niks vandaag. Hopelijk kan hij zichzelf een beetje oplappen zodat hij beter is als we in Skairn aankomen.

Flynn rende de machinekamer in, waarschijnlijk deels zodat zijn mantel droog blijft. Na korte tijd viel de ring rondom het schip even uit. Geen idee wat dat betekende, maar het was vast niet goed. Ik klom de mast in om de vinnen te laten zakken. Eerst de linkervin, met een ingewikkeld systeem aan touwen en katrollen. Volgens Jace zou het laten zakken van de vinnen voor meer stabiliteit zorgen. Thorvald had ondertussen uitgevogeld hoe we het beste in deze storm moesten varen. Op zijn aanwijzingen stuurde Jace het schip recht tegen de golven in. Door de verandering van de bewegingen op het schip viel Thorvald tegen de reling aan. Heel vreemd.

Ondertussen was Flynn weer naar boven gerend en motiveerde iedereen met een doodswaarschuwing. Blijkbaar hielp dit heel erg bij Thorvald, want hij sprong snel weer overend en ging met hernieuwde energie uitvogelen welke kant we uit moesten om zo snel mogelijk de storm uit te komen. Ondertussen was ik druk bezig met de rechtervin, die gelukkig ook zonder moeite neerdaalde. Door een grote golf werd Flynn plat op het dek geslagen. Compleet nat verdween hij weer de machinekamer in.

Even later leek de ring om het schip heen wil dikker te worden. Zowaar, we gingen ineens sneller en varend op Thorvalds aangegeven richting waren we al snel de storm uit. Het schip had enige schade, maar niets waardoor we niet verder konden varen

Zor 19 Vult

Jace meldde ons dat we aangekomen waren in de Lhazaar Principalities. Al snel zag Thorvald dat we werden benaderd door een ander schip, een schip dat onder de piratenvlag voer. Thorvald was erg enthousiast om de siegestaf uit te proberen. We liepen gedrieën (Khreij was aan het uitzieken) naar de siegestaf om deze in de richting van het aankomende piratenschip te draaien. Eenmaal goed gericht gaf ik het commando tot vuren en een waarschuwing richting Jace voor de terugslag.

Flynn bleek bizar goede affiniteit met het wapen te hebben. Na twee brute schoten was het hele schip compleet vernietigd, met alles erop en eraan. We vaarden door de brokstukken en om een of andere reden viste Thorvald een houten been uit het water. Ieder zo zijn eigen..

Later kwamen we aan in Skairn. Op zoek naar inlichtingen kwamen we in de kroeg Het Gouden Anker, dat vanzelfsprekend geen gouden anker had. In deze kroeg bleek een nonstop kroeggevecht gaande. Voordat we binnenkwamen, vloog er al een bierpul in Flynn’s gezicht. Terwijl Thorvald uitzocht wie ons informatie kon verschaffen, hield ik een oogje in het zeil. Op een gegeven moment wankelde iemand half tegen me aan. Na hem buiten westen te hebben geslagen, werd het wat rustiger in mijn directe omgeving. Blijkbaar waren ze niet compleet achterlijk hier.

Thorvald kwam erachter dat we naar ene Crazy Eye Joe moesten die op de heuvel woont. Thorvald’s egoïsme zorgde er natuurlijk voor dat hij alleen naar de Blood Sails vroeg, terwijl we ook informatie moesten hebben over de Dire Sharks. Wellicht wist deze Joe daar ook het een en ander over.

Joe leefde in een armetierig huisje, maar had wel een tuintje. Ergens op een hoopje bij een boom lag een hele verzameling lantaarns. Zoals ik al schreef; ieder zo zijn eigen. Joe wou ons niet binnenlaten, maar omdat we wanhopig informatie nodig hadden, moesten we toch naar binnen. De deur wou niet ingetrapt worden, dus klommen we door een raam naar binnen. Wat een zielig hoopje mens was die Joe. Kaal, één arm, twee tanden, mist een oog en hij was amper langer dan Thorvald. Daarnaast bleek hij erg moeilijk in de omgang, zo erg dat Thorvald gefrustreerd werd en de arme oude man wou slaan met een knuppel. Die kon ik niet laten gebeuren. Ten eerste omdat je dat gewoon niet doet. Ten tweede omdat Joe ons dan alsnog niets had verteld.

Uiteindelijk kwamen we erachter dat Joe een hoofd wou van een zeeprins. Het graf van deze zeeprins lag in de Forsaken Forest, net ten zuiden van Skairn. Deze onbekende zeeprins is vermoord door Mika Rockface van de Cloud Reavers. Als wij dit hoofd terug zouden brengen, zou hij ons informatie verschaffen over de Blood Sails. Over de Dire Sharks wou Joe maar twee dingen zeggen; dat ze doden opriepen en dat we beter naar Regal Port konden voor informatie.

Bij het verlaten van het huis bleken de eerder genoemde lampionnen een verzameling gedroogde hoofden. Juist..

View
In the Eye of the Necromancer
Met een beholder en een oude vriend

Voordat we het bos in konden trekken moesten we eerste opnieuw bevoorraden omdat de vluchtelingen nog steeds ons magische tentenkamp en onze magische etensverstrekker gebruikte. Hierom gingen we naar de beste tentenwinkel in de buurt: “De Handige Haring”. Olaf van Aartsen de Berg de dwerg met z’n houten poot verkocht ons mopperend meerdere tenten van hem kreeg ik (Khreij) een mooie grote gevlekte tent voor een schijntje.

Ook gingen we langs “Smokey’s Fish Store” om wat gerookte vis te ‘kopen’ van iemand die duidelijk wat te veel met zijn hoofd in de rook heeft gezeten.

Na een dag door het bos trekken, waar we telkens argwanend om ons heen keken, besluiten we een kamp op te zetten. De nacht verloopt verder zonder problemen maar het valt me de volgende dag op dat mijn tent een wat andere ‘kleur’ lijkt te hebben.

Een tijdje later vinden we de catacombe waar we op zoek naar waren. In de catacombe zijn 4 graven, van een van deze graven is de deksel af. Nadere inspectie wijst uit dat het een doorgang is naar een ondergronds gangenstelsel. We killen daar 4 slime zombies en na wat verder dwalen door het doolhof vinden we een raar lab, en nog wat verder een grote deur. Op dat moment worden we aangevallen door een gel-achtig wezen. Gelukkig was het geen Gelatanous Cube, dat zou pas echte problemen hebben opgeleverd.

We openen de grote deur en vinden daar Karalel op een altaar alweer bezig met de wereld te verkloten op een of andere manier. Hij schreeuwt ‘nu niet Rudi ik ben bezig’. Achter hem licht een verrot lijk dat later van de piraat waar we het hoofd van zochten blijkt te zijn. Karalel houd een korte speech maar voordat we hem kunnen bereiken spreekt hij een teleporteer spell uit. Blijkbaar iets te vroeg want hij probeerde daarna nog wat te grijpen en vloekte toen hij verdween.

Een beholder en een zooi skeletten maken ons daarna het leven zuur maar uiteindelijk weten we de beholder vast te haken en uit de lucht te trekken waarna we hem de laatste doodsteek gaven.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.